R.I.P. Πάρης

Πεθαίνει ο Πάρης(μόνο για αυτό το ανέκδοτο) και ο Χάρης πηγαίνει στο νεκροταφείο να επισκεφτεί το μνήμα του. Πλησιάζει στον τάφο, σκύβει από πάνω με τη θλίψη αποτυπωμένη στο πρόσωπό του για το χαμό του καλύτερού του φίλου και ξαφνικά ακούει θόρυβο από χορδές! Και μετά νεκρική σιγή. Ύστερα από λίγο, ξαφνικά, ακούγεται και πάλι μια πένθιμη συγχορδία. Έκπληκτος ο Χάρης κοιτάζει τριγύρω προσπαθώντας να εντοπίσει την πηγή των ήχων. Ωστόσο δεν υπάρχει κανένας.

Τότε παρατηρεί προσεκτικά το δέντρο το οποίο εκτείνεται σε πολύ μεγάλο ύψος πάνω από το μνήμα του αδικοχαμένου φίλου του.
Και αμέσως η απορία του λύνεται: Είναι ένα... κυ-θαρίσι