Ο Χάρης και ο Πάρης είναι συνέταιροι σε μια εταιρία.
Το πρωί διευθύνει ο Χάρης και το απόγευμα ο Πάρης.
Όπως και κάθε μέρα έτσι και την σημερινή έρχεται ο Πάρης το μεσημέρι στην εταιρία.
Μπαίνει στο γραφείο του Χάρη και τι να δεί;
Τον Χάρη με έναν άλλο κουστουμάτο κύριο να κοιτάνε κάποια έγγραφα που υπάρχουν σκορπισμένα στο γραφείο και να γελάνε συνέχεια.
Όντας παράξενο και μέσα σε τόσα γέλια τολμάει να ρωτήσει ο Πάρης τον Χάρη τι συμβαίνει:
- Χάρη τι συμβαίνει εδώ;
- Χαχαχαχαχαχαχα...
- Ποιός είναι ο κύριος;
- Χαχαχαχαχαχα....είναι ο χαχαχαχαχαχα.... ευφοριακός.
Πεθαίνει ο Πάρης(μόνο για αυτό το ανέκδοτο) και ο Χάρης πηγαίνει στο νεκροταφείο να επισκεφτεί το μνήμα του. Πλησιάζει στον τάφο, σκύβει από πάνω με τη θλίψη αποτυπωμένη στο πρόσωπό του για το χαμό του καλύτερού του φίλου και ξαφνικά ακούει θόρυβο από χορδές! Και μετά νεκρική σιγή. Ύστερα από λίγο, ξαφνικά, ακούγεται και πάλι μια πένθιμη συγχορδία. Έκπληκτος ο Χάρης κοιτάζει τριγύρω προσπαθώντας να εντοπίσει την πηγή των ήχων. Ωστόσο δεν υπάρχει κανένας.
Τότε παρατηρεί προσεκτικά το δέντρο το οποίο εκτείνεται σε πολύ μεγάλο ύψος πάνω από το μνήμα του αδικοχαμένου φίλου του.
Και αμέσως η απορία του λύνεται: Είναι ένα... κυ-θαρίσι
Ο Χάρης και ο Πάρης απολαμβάνουν την κρέπα τους σε μια κρεπερί. Ξαφνικά μέσα στο μαγαζί συμβαίνει κάτι περίεργο. Μία γυναίκα έχει βάλει μια κρέπα στο πρόσωπό της και την απλώνει παντού με τα χέρια της(!). Απορημμένος ο Χάρης ρωτάει τον Πάρη:
- Ρε συ Πάρη τι κάνει αυτή εκεί; - Μα καλά ρε Χάρη δεν βλέπεις τι κάνει; - Βλέπω να έχει μια κρέπα στο πρόσωπό της, αλλά γιατί; - Μα γιατί δεν είναι μια συνηθισμένη κρέπα. - Και τι κρέπα είναι; - Είναι... κρέπα περιποίησης.
Πρωινό δευτέρας στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και η κίνηση είναι αφόρητη.
Ο Χάρης και ο Πάρης βρίσκονται στο αυτοκίνητο και διασχίζουν την Τσιμισκή στην οποία επικρατεί μποτιλιάρισμα.
Ξαφνικά ένα αυτοκίνητο πετάγεται από ένα στενό και συγκρούεται με ένα άλλο αυτοκίνητο.
Οι δύο οδηγοί βγαίνουν από τα αυτοκίνητα τους και αρχίζουν να καβγαδίζουν φωνάζοντας ο ένας στον άλλον.
Μετά από ένα τέταρτο διαπληκτισμών και οι δύο σταματάνε να φωνάζουν και βγάζει ο καθένας από ένα αριθμητικό κομπιουτεράκι
ενώ αρχίζουν να πατάνε συνέχεια τα κουμπιά.
Βλέποντας το όλο συμβάν ο Χάρης ρωτάει τον Πάρη απορημμένος:
- Ρε συ Πάρη, αυτοί οι δύο πριν λίγο δεν μάλωναν σαν τα κοκόρια;
- Ναι ρε Χάρη.
- Μα καλά και τώρα γιατί σταμάτησαν και έβγαλαν και οι δύο από ένα κομπιουτεράκι;
- Μα για να... λύσουν τους λογαριασμούς τους.
Ένα χειμωνιάτικο απόγευμα καίγεται η λάμπα στο σαλόνι του σπιτιού του Χάρη και του Πάρη. Πηγαίνει λοιπόν ο Χάρης σε ένα μαγαζί με ηλεκτρολογικά είδη και αγοράζει μία. Επιστρέφει σπίτι όπου τον περιμένει ο Πάρης.
Παίρνει ο Πάρης τη λάμπα να τη βάλει και παρατηρεί απορημένος ότι στο κουτί της γράφει παράξενα πράγματα:
Έκπτωση 30% στα αγγούρια, πατάτες μισή τιμή, εκπτώσεις-προσφορές στα καθαριστικά μπάνιου και όλες οι ηλεκτρικές συσκευές μισοτιμής. Γυρνάει λοιπόν στο Χάρη:
-Καλά ρε Χάρη, τι σόι λάμπα είναι αυτή;
-Α, είναι από τις καλύτερες, ο πωλητής τις παίνεψε πολύ. Κοστίζει λίγο παραπάνω αλλά το αξίζει.
-Καλά όλα αυτά, αλλά τι λάμπα είναι;
-Είναι λάμπα... οικονομίας...
Την αρχαία εποχή των πολέμων μεταξύ των Ευρωπαϊκών φυλών οι Δωριείς έχουν πληροφορηθεί ότι ένα αντίπαλο στράτευμα έρχεται προς το βασίλειό τους. Οι Δωριείς οχυρώνονται, παίρνουν τα όπλα στα χέρια και περιμένουν σε επιφυλακή. Ξαφνικά εμφανίζεται μια ορδή από φαλακρούς στρατιώτες οι οποίοι τρέχουν γυμνοί προς επίθεση και όλοι τους έχουν μεγάλο πέος(!). Ο Χάρης και ο Πάρης παρατηρούν από ένα πύργο την όλη επίθεση.
- Ρε συ Πάρη ποιά φυλή είναι αυτή; - Έλα ρε Χάρη δεν τους ξέρεις; - Όχι ρε συ ποιοί είναι; - Είναι οι... γκουσγκ-ούνοι.
Τα βλέπουμε συνέχεια. Στον δρόμο, στην σχολή, στον χώρο εργασίας, στα club, σε ταβέρνες, σε πλατείες, σε αλάνες κτλ κτλ. Άλλα ψηλά, άλλα όχι και τόσο, άλλα όμορφα, άλλα όχι και τόσο. Μιλάμε φυσικά για τα "άλογα" δηλαδή για όλες αυτές τις γυναίκες που όλοι θέλουμε να "καβαλήσουμε". Όμως τι μπορεί να πεί κάποιος σε ένα "άλογο"; Ιδού μερικές ατάκες που μπορεί να χρισημοποιήσει κάθε άντρας όταν απευθύνεται σε ένα "άλογο" (προσοχή μπορεί να αφηνιάσει):
- Δεν ήξερα ότι τα άλογα μπορούν στα σταθούν στα πίσω πόδια τους για τόσο πολύ ώρα. - Είμαι πολύ χοντρός για αναβάτης αλλά εσύ θα με αντέχεις πιστεύω. - Από ποιό στάβλο δραπέτευσες; - (Κοιτώντας τα παπούτσια της) Απαγορεύτηκαν τα πέταλα; - (Εάν έχει κότσο τα μαλλιά της) Η αλογοουρά δεν θα έπρεπε να ήταν σε άλλο σημείο του σωματός σου; - Είσαι της κούρσας ή των εμποδίων; - Στο σέξ φοράς σέλα; - Στο σέξ είσαι πιο γρήγορη αν χρισημοποιήσω μαστίγιο; - Πάντα με άρεσε η ιππασία αλλά ποτέ δεν είχα την ευκαιρία να κάνω με αληθινό άλογο. Θες να δοκιμάσουμε;
Επιστρέφει ο Χάρης σπίτι από τη δουλειά και βρίσκει τον Πάρη αραχτό στον καναπέ να βλέπει τηλεόραση. Πηγαίνει στην κουζίνα, αρπάζει 2 μπύρες από το ψυγείο, καθώς και ένα σακουλάκι ποπκόρν και κάθεται δίπλα στον Πάρη, ο οποίος βλέπει εκστασιασμένος την ταινία.
Τότε όμως ο Χάρης παρατηρεί κάτι παράξενο: Το μόνο που δείχνει η τηλεόραση είναι σκοινιά, πολλά σκοινιά. Καμιά εκατοστή στο σύνολο, να κρέμονται από ψηλά και να λικνίζονται στον αέρα. Όλα μάλιστα ομοιόμορφα σε εμφάνιση, άσπρα με μαύρες στάμπες.
-Καλά ρε Πάρη, τι είναι αυτό; ρωτάει απορημένος.
-Ταινία είναι, δε βλέπεις;
-Καλά, τι τραγική ταινία είναι;
-Ε είναι... τα 101 σκοινιά της Δαλματίας...
Οι Ολυμπιακοί αγώνες λαμβάνουν χώρα στο Πεκίνο και ο Πάρης, διακατεχόμενος από το ολυμπιακό πνεύμα σπεύδει στην τηλεόραση να παρακολουθήσει τα αγωνίσματα. Στο ένα κανάλι δείχνει στίβο, στο άλλο ξιφασκία κλπ.
Κάποια στιγμή πάνω στο ζάπινγκ σε ένα κανάλι παρατηρεί κάτι πολύ παράξενο: Σε ένα δρόμο τρέχουν καμια 30αριά άτομα, όλα αξύριστα, χοντρά και σχετικά κοντά, με τη σημαία της Αργεντινής στη μπλούζα, εμφανώς ταλαιπωρημένα, ενώ το χρονόμετρο μετράει ήδη 2 ώρες και ο αγώνας δρόμου δε λέει να τελειώσει. Ο Πάρης ρωτάει λοιπόν το Χάρη όλο απορία:
Σάββατο βράδυ και ο Χάρης με τον Πάρη συναντιούνται για να δουν καμιά ταινία. Ανοίγουν την τηλεόραση και στο ζάπινγκ βλέπουν μια που δείχνει πολλά υποσχόμενη: Είναι ένα μεγάλο φορτηγό χρηματαποστολών με οδηγό τον Τομ Κρουζ περικυκλωμένο από αυτοκίνητα κακοποιών-ληστών και ανταλλάσσονται πυροβολισμοί, πραγματοποιούνται συγκρούσεις και εμβολισμοί των οχημάτων, εκρήξεις, πέφτουν χειροβομβίδες, πολλή δράση και ένταση.
Γυρνάει λοιπόν ο Πάρης προς το Χάρη:
-Ωραία ταινία.
-Πράγματι, πολύ καλή, αν και την έχω ξαναδεί.
-Αλήθεια; Ποια είναι;
-Είναι οι επικίνδυνες... χρηματαποστολές...
Σάββατο βράδυ συναντάει ο Χάρης τον Πάρη και κανονίζουν την βραδυνή τους βόλτα: - Ρε συ Πάρη που λες να πάμε σήμερα; - 'Ενας φίλος με είπε ότι έχει έρθει ένας ωραίος κωμικός που κάνει ωραίο σόου. - Ποιός κωμικός είναι; - Δεν θύμαμαι το όνομά του αλλά ξέρω που εμφανίζεται. - Εντάξει πάμε τότε. Αφού έχουν πάρει την απόφαση, ο Πάρης βρίσκει επιτέλους το μαγαζί όπου εμφανίζεται ο περιβόητος κωμικός. Μπαίνουν μέσα, κάθονται και περιμένουν. Μετά από λίγα λεπτά κάνει την είσοδο του ο κωμικός κρατώντας στο ένα χέρι ένα μικρόφωνο και στο άλλο χέρι ένα ποντίκι υπολογιστή(!). Ο μεγάλος κωμικός αρχίζει το σόου και ενώ μιλάει με το κοινό, ταυτόχρονα πατάει συνέχεια τα κουμπιά του ποντικιού. Χωρίς να έχει καταλάβει τι συμβαίνει ο Χάρης ρωτάει τον Πάρη απορημένος:
- Ρε συ Πάρη γιατί πατάει τα κουμπιά του ποντικιού πάνω στην σκηνή; - Δεν ξέρω ρε Χάρη, αλλά νομίζω ότι θυμήθηκα ποιός κωμικός είναι. - Α ναί; Και ποιός είναι; - Είναι ο... Χάρρυ Κλίκ.
Αφου έχει έρθει το πολυπόθητο σάββατο ο Χάρης πηγαίνει για κυνήγι νωρίς το πρωί. Έχει ψάξει το μισό βουνό αλλά δεν έχει βρεί ούτε ένα λαγό εδώ και ώρες. Ξαφνικά ακούει κάτι να σέρνεται από πίσω του και γυρνώντας βλέπει ένα καλώδιο(!) να έρπεται και να τον κυνηγάει. Πανικόβλητος ο Χάρης πετάει όπλα, σακίδια, φυσίγκια και τον λοιπό κυνηγετικό εξοπλισμό από επάνω του και αρχίζει να τρέχει. Και ενώ το καλώδιο τον κυνηγάει ο Χάρης συνηδειτοποιεί ότι έχει φτάσει σε ένα γκρεμό, ενώ πίσω του είναι το καλώδιο. Ηθικό δίδαγμα:
Στον Ποδοσφαιρικό Όμιλο Κωλοπετινίτσας έχει έρθει ένας νέος προπονητής από το εξωτερικό για τον οποίο έχουν ακουστεί πολλά καλά λόγια. Ένα μεσημέρι γίνεται και η καθιερωμένη συνέντευξη τύπου όπου παράγοντες, δημοσιογράφοι και κοινό βλέπουν κάτι περίεργο. Μαζί με τον προπονητή έρχεται και ο βοηθός του, κουβαλώντας μια κάσα μπύρες. Ο προπονητής κάθεται στην θέση του, φτιάχνει το μικρόφωνο και ανοίγει μια μπύρα. Ακούει την πρώτη ερώτηση και πίνει λίγο μπύρα, απαντάει με λίγα λόγια και πίνει λίγο ακόμα μπύρα. Στις τρείς ερωτήσεις έχει ήδη αδειάσει μια μπύρα και πηγαίνει στην δεύτερη. Με τα πολλά σε ένα μισάωρο έχει κατεβάσει καμιά δεκαριά μπύρες. Μετά απο πολύ σκέψη ρωτάει ο Χάρης τον Πάρη που τυχαίνει να βρίσκονται στην συνέντευξη:
- Ρε συ Πάρη τι προπονητής είναι αυτός; - Αυτός είναι από τους καλύτερους προπονητές στην Ευρώπη. - Μα καλά και γιατί πίνει τόσες μπύρες; - Γιατί είναι... έμπυρος προπονητής.
Γυρνάνε ο Χάρης κι ο Πάρης μετά από ξενύχτι στο σπίτι.
Αφού άνοιξαν την τηλεόραση για να περνά η ώρα, βάζει ο Χάρης να δούνε alpha.
Και τι να δουν! Είναι ένα σωρό ηλικιωμένοι πάνω από 80 χρονών σε ένα πάρκο και στη μέση βρίσκεται ο παρουσιαστής της εκπομπής.
Ξαφνικά παίρνει ο παρουσιαστής ένα φτυάρι και αρχίζει να ανοίγει τρύπες στο χώμα και στη συνέχεια πήγαιναν οι ηλικιωμένοι και φύτευαν στις τρύπες αυτές λουλούδια και θάμνους.
Ρωτάει ο Πάρης απορημένος:
-Καλά, τι έβαλες να δούμε;
-Μια ενημερωτική πρωινή εκπομπή φυσικά!
-Ναι, αλλά γιατί κάθεται ο παρουσιαστής και σκάβει;
-Γιατί είναι ο... σκ-αφτιάς.
